13 oktober 2015 - Monique Kuipers

SPP: een sprookje of ...?

Turbulente tijd

Ik kan me voorstellen dat je je hierdoor afgeremd voelt, zeker als je nog niet (veel) hebt gewerkt met de fases en instrumenten van SPP. Gedurende de leergang werd me al snel duidelijk dat juist het toepassen van SPP organisaties heel goed kan helpen om 'door de bomen het bos te blijven zien'. De eerste en belangrijkste fase als basis van SPP is namelijk na te denken over alle mogelijke externe ontwikkelingen die de komende 2 jaar op je af komen. Wat betekent dat voor je wenselijke personeelsbezetting voor de toekomst? Daarmee is het juíst in deze turbulente tijd een belangrijk instrument dat helpt bij het vinden van de juiste balans tussen huidige en toekomstige inzet van medewerkers.

Geppetto en Pinokkio

Om het nu sprekender te maken dan bovengenoemde 'taaie' materie, vergelijk ik het met een sprookje. Er was eens een houten pop genaamd Pinokkio... Natuurlijk ga ik nu niet het hele sprookje vertellen, maar waarom dan deze link? Niet vanwege zijn lange neus, maar vanwege de moraal van het verhaal. Het verhaal begint bij een houten pop, een marionet, van bovenaf aangestuurd met touwtjes door Geppetto. De pop krijgt de mogelijkheid om zich vrij te bewegen (te ontwikkelen), maar op de weg die Pinokkio bewandelt, wordt hij afgeleid, o.a. door de poppenspeler en het Plezier Eiland. Hij verliest de focus door wat hij meemaakt, maar als Geppetto in gevaar is, toont hij lef en redt Geppetto. Dit wordt beloond doordat de fee Pinokkio verandert in een echte jongen: een jongen met de mogelijkheid tot vrij bewegen, het kunnen tonen van eigen initiatief/ondernemerschap.

Van top down naar bottom up

Hier zie ik de link als het gaat om de ontwikkelingen van de gewenste competenties bij de toekomstige medewerker. Er is een soortgelijke verhaallijn te ontdekken. Waar organisaties vroeger meer top down gericht waren (trekkend aan touwtjes), hebben ze in de loop der tijd voor een meer bottom up strategie gekozen. Het zelf laten ontdekken door medewerkers. Dit past ook helemaal bij de tegenwoordige trend van zelfsturende teams. De grote vraag hierbij is dan toch hoe je, ondanks de afleidingen (lees hier: nieuwe ontwikkelingen, wetswijzigingen, veranderingen in de arbeidsmarkt) toch koers blijft houden?

Te mooi om waar te zijn?

Conclusie: de veel gehoorde vergelijking van SPP met een sprookje (te mooi om waar te zijn) kan ik me goed voorstellen. Maar tijdens het volgen van de leergang SPP is het toch álle organisaties gelukt om middels de fasen van SPP tot een strategisch plan te komen. En natuurlijk moet dit regelmatig opnieuw bekeken en zo nodig bijgesteld worden. Maar het snijdt in elk geval wel degelijk hout en: met niets doen is het afbreukrisico volgens mij vele malen groter.

Nieuwsgierig geworden naar wat nu ook alweer precies de fases van SPP inhouden en wat je er mee kunt bereiken? Neem dan eens een kijkje op onze kennissite Strategische Personeelsplanning.