15 juni 2012 - Gast

Hervormen om te zorgen!

Op de pof!

Ik vraag me soms wel eens af hoe we over 25 jaar terugkijken op de tijd waarin we nu leven. Want dát we in een bijzondere tijd leven is zo langzamerhand wel duidelijk. De grote lijnen worden ook steeds helderder. Na jaren van ongekende voorspoed en bomen die tot in de hemel groeiden, blijkt dat we op de pof hebben geleefd. In Europa en bij de banken moeten de bakens worden verzet, maar ook in ons eigen welvarende landje blijken allerlei zaken ontspoord. De hypotheekrenteaftrek, het scheefwonen, de ontslagbescherming, de AOW, de pensioenen. Teveel om op te noemen. Met een schok beseffen we dat het zo niet langer kan en dat alles anders moet.

Op een roze wolk

Tot nu toe lijkt de zorgsector de dans te ontspringen. In het ‘Kunduzakkoord’ is opgenomen om 1,6 miljard euro op de zorg te bezuinigen maar het gaat daarbij voornamelijk om het verhogen van de eigen bijdrage tot 300 euro per jaar en de bekende kaasschaaf. Of zou u het schrappen van de rollater uit het vergoedingenpakket als een rigoureuze hervorming willen typeren? Eigenlijk heel opmerkelijk, want – zeg nou zelf – ook de zorg heeft de afgelopen jaren op een roze wolk geleefd.

Overal in Brabant staan prachtige nieuwe ziekenhuizen en verzorgingscentra en het zorgbudget in Nederland groeit nog steeds met meer dan 3 miljard per jaar. En de echte vergrijzing moet nog beginnen. Een kind kan op z’n vingers natellen dat het zo niet langer kan. Het wordt hoog tijd dat er een discussie ontstaat over waar het met de zorg naartoe moet: wat is onze visie op de regionalisering van de budgetten en de organisatie van de zorg? Hoe zit het met de eigen verantwoordelijkheid van burgers om te investeren in hun gezondheid? Heeft iedereen recht op elke behandeling die mogelijk is en tot op welke leeftijd? Enzovoort, enzovoort. De onderwerpen liggen voor het oprapen, alleen wie neemt het initiatief?

Hervormen

Goed beschouwd is er eigenlijk niks nieuws onder de zon. Guiseppe Tomasi, de laatste prins van Lampedusa (1896- 1957), heeft het in zijn beroemde roman ‘De Tijgerkat’ al verwoord: ‘om te kunnen behouden wat we nu hebben zal alles moeten veranderen’. Ik denk dat dat ook voor de zorg geldt. We zullen de zorg moeten veranderen om ook in de toekomst de kwaliteit te kunnen blijven bieden die nodig is. Hervormen om te kunnen blijven zorgen!

Deze column verscheen in Invorm nr 2 Jaargang 2012, juni